Transport produktów spożywczych z krótkim terminem przydatności do spożycia jest zawsze problamatyczny. Wpływ mają na to dwa czynniki, zbyt krótki czas na odebranie towaru i rozwiezienie go po centrach logistycznych a następnie to sklepach oraz wysokie koszty przewozu związane z przewozem w określonych warunkach. Częściowo rozwiązanie przynosi świadectwo atp, czyli miedzynarodowa umowa, która określa jak powinien prawidłowo wyglądać łańcuch dostaw produktów z szybko psujących się. O ile świadectwo atp i pomysł międzynarodowej umowy w której transport i przechowywanie takiej żywności będzie zgodny z obowiązującymi są jak najbardziej słuszne to problem jest z egzekwowaniem niewykonywania zaleceń, na nieszczęście jest dużo nie uczciwych praktyk i nie ma za bardzo organu przeznaczonego na kontrolę tego stanu.